Margaux knutselt

maart 11, 2011 § 1 reactie

Heb ik altijd graag gedaan. Recent begon ik oorbellen te maken. Voor mezelf en af en toe ook  voor vriendinnen. En kronen uit vilt, iets wat ik op het internet zag en toen meteen moest uitproberen.

Vandaag kreeg ik een cadeautje in de bus. Van papiermier. Ik had hun give-away gewonnen. Het was ingepakt en er zat een lief kaartje van mensen die ik nooit ontmoette bij (dat maakt het extra fijn). Een ongelooflijk fantastisch boek vol patronen en in het gezelschap van een cd met al die schone dingen in een digitaal formaat, zodat ik er naar hartelust digitaal met kan knutselen.

I <3 Reprodepot and Papiermier

Ik maakte daarom foto’s van een aantal van die oorbellen met de nieuwe camera met de nieuwe lens (die eigenlijk niet zo heel geschikt is om juwelen te fotograferen, maar het lukte wel) op de patronen in het nieuwe boekje. Foto’s van de kronen post ik later al zijn ze al wel getrokken op de hoofden van de jarigen, die moet ik nog uit mijn digitale archieven opduiken

Zin in zomer"You can always tell what kind of a person a man really thinks you are by the earrings he gives you." There are amazing things to be found in RigaBitter OrientalGreen and purple go togetherSomething green, something vintage, something new

En dan toch…

februari 26, 2011 § Een reactie plaatsen


Round and round

Originally uploaded by margaux.co

…een paar foto’s. Want (bijna)kleuters zijn fantastische fotomodellen. Meer als u verder klikt en naar het setje “Toddler loves mirror” gaat kijken. Of meteen op de link klikken. U bent daar vrij in.

Misschien ook niet

februari 24, 2011 § 3 reacties

Ik schreef dat ik foto’s ging trekken. Op zich geen leugen, want ik trok wel foto’s. Maar niet met een thema en niet in navolging van de Judychallenge. Die ging maandag in première en ik wacht vol ongeduld op de tweede editie. Andere dingen kregen voorrang. Eerst examens en een stage. Dan plots een job. Een echte zowaar. We zijn een week verder en ik zie het nog zitten. Succes noem ik dat.

En dus werd er geen specifiek fotoproject opgestart. “You’re going about this all wrong.” Dat zeggen mijn hersenen. In het Engels, want mijn hersenen zijn taalverward. Ik kan het hen niet kwalijk nemen, gezien ik van de ene taal naar de andere spring. Daarnet stuurde een zekere “L. Verbeeck” via het gezichtenboek de volgende wijze woorden de wereld in:

Monolinguisten zijn de nieuwe analfabeten.

Om maar aan te tonen dat ik als leerkracht de wereld red van nieuwe analfabeten.

Maar om dus terug te komen op het feit dat ik verkeerd bezig ben. Geen data beslissen, maar gewoon doen, gaan, wanneer ik er zin in heb. Al die verplichting maken het minder magisch.

Er is ook het feit dat ik een nieuwe camera op het oog heb. Nu enkel nog in de winkel geraken, beslissen over de juiste lenzen en een naam. Hij of zij verdient er één. De huidige spiegelreflex heet “mijn beste vriend”, het tusseninmodel heet soms “Norbert” en soms de “partycam”. Gewoon omdat personificatie leuk is. Stiekem spreken we meestal gewoon over “de Canon” en “den Olympus”. Suggesties zijn welkom.

Een vrouw van 22

februari 3, 2011 § Een reactie plaatsen

Mijn moeder kan er zeer boos van worden. Een vrouw van 22 rijdt zichzelf te pletter, maar ergens anders wordt er een meisje van 22 overreden. Ze zijn nochtans even oud, die twee jonge vrouwen. De media speelt graag met al die ambiguïteit, echte afspraken zijn er niet en dus wordt de context van het verhaal beslissend.

De eerste keer dat ik “juf” werd genoemd, was ik 16. Dat vond ik toen al bizar, maar het was wel correct. Want juf, komt van juffrouw en dat was ik. Ben ik trouwens officieel nog altijd. Maar in het secundair kennen ze dat niet meer, “juffen”. Sinds maandag zeggen ze nu dus ook “mevrouw”, al zijn ze soms maar een paar jaar jonger. Toch een beetje vreemd.

Alleen is niet eenzaam

januari 3, 2011 § 1 reactie

Ik ben ziek. Al vier dagen. Ik kreeg het van de anderen die mee waren op vakantie. Van wie juist weten we niet. Ik was nog redelijk toen we terug thuis kwamen, maar de dag nadien allesbehalve.

Mijn ouders zitten nog in Frankrijk, ze zijn op skivakantie. Dus vierde ik de overgang van oud naar nieuw in de zetel voor de televisie. Rondom mij werd er overal vuurwerk afgeschoten. Dat heb je nu eenmaal als je woont, waar ik woon. Het leek een beetje alsof het oorlog was, maar dan mooier en minder destructief.

Nu, voordat u denkt dat ik enorm zielig ben, moet ik wel één en ander verklaren. Ik had ook bij andere zieken van die vakantie kunnen gaan vieren. Even heb ik het ook overwogen. Het idee de zetel uit te moeten hield me tegen. En het feit dat ik geen honger had. Maar vooral moet ik bekennen dat ik graag alleen ben wanneer ik ziek ben. Begrijp me niet verkeerd, het is leuk wanneer mensen je eten brengen en ik ben zeer blij dat mijn fantastische broer mij medicijnen en eten bracht. Maar stiekem ben ik gewoon graag alleen.

Bovendien doet praten een beetje pijn en klink ik ook als een slechte mengeling tussen Sophia Bush, Louis Armstrong en een kikker. Al gaat het nu toch wel beter en klink ik al bijna als die eerste en daar kan ik best met leven, maar die kikker komt regelmatig nog eens boven na het hoesten.

Ik ben het nu wel beu. Mijn hele studeer/taakmaak-schema is volledig verstoord. Dus als iemand nog magische truukjes kent…

Nobody here but us servantless American cooks…

december 22, 2010 § Een reactie plaatsen

Julie/Julia is inspirerend. Vooral wanneer de dagen korter worden (gelukkig worden ze vanaf nu weer langer) en de examen dichterbij. Het verhaal van Julie inspireerde ook Judith, die ik ook wel soms Gulia noem, en zo onstond JudyChallenge. De volledige uitleg kan u ook wel op haar blog vinden. Wanneer ze spreekt over “een vriendin die zich gaat verdiepen in culinaire fotografie en blog design” dan gaat het trouwens over mij, voor diegenen onder u die mij niet kennen.

Ik vind het een geniaal idee en werd er (uiteraard) zelf ook door geïnspireerd. Mijn 365 dagen project is misschien wel niet gelukt (al moet ik nog wel een maand of twee van foto’s posten op flickr), nu het nieuwe jaar begint wilde ik toch eens een nieuwe uitdaging aangaan. Uiteraard is het fotograferen van Judith haar heerlijke kookavonturen al een uitdaging op zich, maar dat is toch vooral haar project.

Dus ga ik foto’s trekken. Niet dat ik dat daarvoor niet deed, maar ik trok enkel foto’s wanneer ik ergens heen ging. Of wanneer ik er zin in had. Nu wil ik vooral elke maand (toch iets meer haalbaar als elke dag) een themareeks maken. Voorstellen zijn zeer welkom. Ergens in Januari vindt u hier dus een reeks foto’s. Het thema is me nog onbekend. Ik ben benieuwd. Nog even denken over een gepaste titel.

Ook nog even een zijnoot: ik ben wel samen met mijn vriendin Witte (die eigenlijk Stefanie heet) al even aan een dagtrip-project bezig, maar daarover later meer.

1/365 17/03/10

maart 17, 2010 § Een reactie plaatsen




1/365 17/03/10

Originally uploaded by margaux.co

All the cool kids are doing it ;)

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.