Confetti schrijft mijn naam verkeerd (zonder “e”, dankuwel, ge spreekt de g niet uit zoals in mangeons…), maar ik zal het haar vergeven omdat ik van haar een stokje kreeg…
De top 3 van mijn neus.
1) regen in de lente
2) skigebied; zonnecrème, properheid en skiliften
3) de mengeling van bloemen, kruiden en planten wanneer ik de bloemenwinkel van mijn buurvrouw passeer, midden in de stadsvervuiling
De top 3 van mijn smaakpapillen.
1) chocolade, pure en niet gemengd met fruit
2) aziatisch, in al zijn vormen, kleuren, geuren en smaken
3) aardbeien
De top 3 van mijn oren.
1) het onweer in de verte, terwijl ik veilig binnen zit
2) kinderen die in de zomer op straat spelen en giechelen alsof ze de wereld weer helemaal ontdekken
3) Jazzmuziek
De top 3 van mijn ogen.
1) de ondergaande zon
2) foto’s die tot de verbeelding spreken
3) een puntenblad zonder buizen
De top 3 van mijn huid.
1) de zon
2) regen na de hittegolf
3) een massage
Omdat zij ook wel in de top tien van smaakpapillen zouden kunnen staan, stuur ik deze stok naar de Woelige Wortel, het wordt dan ook dringend tijd dat daar nog eens wat nieuws verschijnt…
Ge moet niet zo naar mij kijken. Ge hoopt op dingen waarvan ge zou moeten weten dat ze onmogelijk zijn, maar ge wilt niet luisteren. Ik zie het in uw ogen als zij verschijnt, ik voel het in uw vingers en ik hoor het in uw adem. Ik zie wat ge probeert met die blinddoek voor mijn ogen, maar ge had toch voor stof moeten opteren, want uw woorden zijn al lang niet meer genoeg om het licht tegen te houden.
Wanneer ik niks zeg, zwijgt ge, omdat ge niet wilt praten over wat heel uw lijf uitschreeuwt. Ik kijk hoe ge daar staat en vraag me af wanneer ge gaat stoppen met liegen. Gaat ge nu eindelijk stoppen met die blik, ge ziet mij toch niet en alhoewel ik graag zou weten wat ge wel ziet, kan ik er niet meer tegen. Anders zijt ge zo goed met woorden en nu zwijgt ge alsof ik van u het universum vraag.
Ge zijt niet mysterieus en ge zijt ook soms een ongelooflijke idioot. Nu bijvoorbeeld. Ik zeg dat met enorm veel liefde, maar vandaag vind ik u een echte klootzak, laat misschien het eerste deel eraf, want dat verdient ge ook even niet. Als ge die spreekwoordelijke had, dan stonden we hier nu niet. Ik te praten en gij naar mij te staren alsof het Chinees is.
Ik kan niet meer. Ik heb het geprobeerd, maar het gaat niet. Gaat ge nu nog iets zeggen? Als ge hier staat om te zwijgen, dan zou ik toch graag hebben dat ge weggaat. Nee, wacht, ik ga eerst weggaan. Dat doen ze in de film ook altijd, dat heeft iets te maken met eer ofzo. En ik wil u eigenlijk niet zien weglopen, dan moet ik nog wachten tot gij vertrekt. Dan ben ik nu weg. En ga alstublieft ineens de andere richting uit. Eens ik de deur uit ben natuurlijk, want als ge direct met mij vertrekt dan lijkt het alsof ge mij volgt. Dag.
april 20, 2008, 19:53
Ingedeeld onder: All About Me
De estafettes blijven de bloggende wereld bezighouden en ook ik ontsnap er niet aan. Evelien geeft me een boekensstokje. Ik zit op kot, jammer genoeg dus niet direct dicht bij mijn gevulde boekenkast, maar boeken zijn nooit ver weg in mijn leven, dat heb je nu eenmaal als talenstudent…
1. Pick up the nearest book of 123 (or more) pages.
Paul Auster — The Book of Illusions. Ik hou van Paul Auster. Hij is niet zoals de anderen, maar ook niet onverstaanbaar. Hij zuigt je in zijn verhalen en laat je nooit helemaal los. Een klein beetje blijft altijd hangen in zijn wereld. Ik kocht The Book of Illusions toen ik een fnacbon mocht opdoen en een cadeau van 10 euro kocht, de bon van 30 euro werd dus verder opgedaan met twee paperbacks van Paul Auster. In de originele versie welteverstaan. Hoewel ik mijn eerste Paul Auster in het Nederlands las, het was een cadeautje. Ik moet wel toegeven dat ik nog maar op pagina 58 ben en liever niet ga spieken, maar voor die ene keer zal ik heel eventjes valsspelen.
2. Open the book to page 123 and find the 5th sentence.
“We made the four o’clock flight to Albuquerque with twenty minutes to spare.”
3. Post the next 3 sentences
“Ideally, I should have taken the Xanax by the time we reached Holyoke or Springfield, Worcester at the latest, but I was too wrapped up in talking to Alma to interrupt the conversation, and I kept putting it off. When we drove past the signs for the 495 exit, I realized that there was no point in bothering to take them. The Pills were in Alma’s bag, but she hadn’t read the instructions on the label.”
Ik heb een estafettemaagd gevonden tussen mijn blogstatistieken nota bene, Confetti krijgt hierbij haar eerste stok toegeworpen. Als Kenneth zijn blog online zet krijgt hij ook meteen deze stok. Een derde vrijwilliger mag zich altijd aanmelden aan de balie, rugnummers en krachtdrankjes zijn gratis bij inschrijving.
Dat allemaal dankzij de zon, die er, mits wat vertraging, toch eindelijk doorgekomen is. Iedereen is vriendelijk als het goed weer is, die instelling zou beter veranderen per werelddeel, maar zo werkt het nu eenmaal niet. En dan vraagt men zich af waarom de Belgen zo onvriendelijk zijn. Je zou voor minder. Nu enkel nog dat laatste stukje paper afmaken en mijn dag kan niet meer stuk.
Er liepen twee mormonen over de campus van de VUB. Ze spraken mij aan in het Engels omdat het toevallig (of ook niet zo toevallig) Amerikanen waren. Ik vind gelovige mensen fascinerend en ik had nog nooit een mormoon ontmoet, dus antwoordde ik vriendelijk op hun vragen (en lelijk waren ze ook niet…). Niet dat ze me aanspraken met vragen over religie, ze zijn veel slimmer dan dat en vroegen me of ik gelukkig was. Jammer genoeg ben ik ook niet dom en waren hun badges “Elder …, Jesus Christ, kerk van de weetikveelwat” nogal opvallend.
“Behold, I would exhort you that when ye shall read these things, if it be wisdom in God that ye should read them, that ye would remember how merciful the Lord hath been unto the children of men, from the creation of Adam even down until the time that ye shall receive these things, and ponder it in your hearts. And when ye shall receive these things, I would exhort you that ye would ask God, the Eternal Father, in the name of Chirst, if these things are not true; and if ye shall ask with a sincere heart, with real intent, having faith in Christ, he will manifest the truth of it unto you, by the power of the Holy Ghost. And by the power of the Holy Ghost ye may know the truth of all things.” -Mormoni 10:2-10:5
Zoals vaak met zulke apparaten, wordt het ding niet vaak gebruikt, tenzij ik in een fruitbui ben. Maar deze week doe ik gezond, veel fruit, groenten en water. En om het mezelf wat makkelijker te maken, zal ik elke dag een sapje maken, dan heb ik alleszinds al een goeie portie fruit binnen. Het sapje van vandaag: peer-witte druivensap. Witte druiven zijn eigenlijk groen, maar kom, ze zijn heerlijk en blijken ook lekker gemengd met peren. Ik ontdekte ook dat druiven echt geweldig door het apparaat gaan en amper residu nalaten, wel jammer voor mijn papje, maar goed voor het sapje.
Morgen stort ik me ook volledig op mijn papers. Ik ga proberen eens alle afleidingen te weerstaan en geweldige punten halen, al is het maar voor de Erasmusdroom, die nu heel dichtbij lijkt te komen. Binnen 5 minuten eindigt de wijvenweek, dus sluit ik nu af, maar omdat ik een week gemist heb, denk ik dat ik af en toe nog wel eens een wijvenweekpostje zal schrijven, want stiekem is dat wel eens leuk.
Ik maak al uit van een Wijvenkring, laat ze maar zagen, wat zouden ze zonder ons doen, dus meedoen aan een wijvenweek leek me een plan. Vooral omdat ik dan een excuus heb om te zagen zonder al het gezaag dat daar op volgt. Als ge nog kunt volgen. Eigenlijk zou ik hier graag een conversatie met enkele vriendinnen op posten, maar die neem ik liever niet op en die maak ik vooral liever niet publiek, want roddelen is alleen leuk als het geheimelijk is. Het dagthema ter inspiratie is ‘mijn wijflijf’. Een zeer fascinerend gespreksonderwerp, al gaat het meestal over ‘die haar wijflijf’ en wat daar dan al dan niet mis mee is. Persoonlijk ben ik redelijk content over mijn wijflijf en ik schaam mij daar alleszins niet voor. Dat volhouden is echter makkelijker gezegd dan gedaan…
Mijn überoninteressante linguistische paper die mijn schrijfslust van zijn lage pitje afhaalde ging over taalgebruik in iets waar wijven zich graag in verdiepen: de Cosmopolitan (en de CosmoGirl!, maar de details bespaar ik jullie). De Nederlandstalige versie heb ik nog nooit van dichtbij bekeken, maar de Britse versie is alleszins een vat vol ironie, met veel schuim.
Een kleine samenvatting van de decembereditie van Cosmopolitan tussen pagina 58 en pagina 84:
- artikel over twee perfecte bekende mensen met een perfect lichaam en een perfect leven - parfumreclame - perfect life continues - parfumreclame met Lily Cole - perfect life laatste stuk - reclame voor de Cosmopolitan chocoladefondue en de Cosmopolitan smoothie maker -haarkleuring reclame - shampoo reclame - Wat willen de mensen op de straat als kerstcadeau? - parfumreclame met een extreem knap koppel - “How to be a total man magnet” (sex dus) - mannenparfum reclame met Olivier Martinez (stomme kop, maar wat een armen) - reclame voor “complexion highlighter” - artikel over wat ge in uw sjakos moet steken om uzelf te verdedigen - horlogereclame - column: Sex and the single girl - parfumreclame - and last, but not least: “What goes through men’s minds when sex goes wrong”
Wat vertelt deze volledig nutteloze opsomming ons? De lieve mensen bij Cosmopolitan willen vooral dat vrouwen lekker ruiken, veel sex hebben en sterk in hun schoenen staan. Vooral dat laatste lijkt me een probleem, wanneer er constant in alles wordt verwezen naar dat schoonheidsideaal. Het leukste aan het hele verhaal is het laatste stuk boekske, 20 pagina’s reclame voor sexspeeltjes en cosmetische chirurgie, genaamd: COSMOclassified.
Ik streef zelf schoonheidsidealen na, want ik ben nu eenmaal een mens en mensen zijn hypocriet, dat is iets natuurlijks. Maar aan al die wijven die elke keer als ze de cosmo vastpakken in huilen uitbarsten, zou ik graag de volgende boodschap doorgeven: Lees af en toe de Star, dan kunt ge is lachen met al die debiele sterren waar alles fake aan is en die zich graag van hun zieligste kant laten zien voor in de pers te komen… Zeg dat Tiffany het gezegd heeft…
Belachelijker dan dat kan het niet worden. Het lief van mijn jongste broer is Portugese en toen ik haar vandaag zag zei ze me dat het in dit land veel te koud was. Ze had dan ook gelijk. Vorig jaar was ze hier ook rond deze periode, maar zoals we ons allemaal nog goed herinneren, zaten we toen midden in een prachtige warmtegolf, want hitte is wat overdreven. Bovendien is het, volgens den Gene Thomas op WijfTV de koudste pasen in 30 jaar. Ik doolde door Parijs en passeerde door Alice’s doolhof op teenslippers en in zomerkleding. Het zal Berlin im Schnee worden (als het fout vertaald is, dan is dat de schuld van Babelfish) als het zo verder gaat. Ik neem alvast een muts mee, om in de sfeer te geraken.
Ik ging naar een dansvoorstelling kijken, maar toen dat niet doorging, werd het een film. In de Arenbergcinema gaat het doek nog open voor de voorstelling. Een film over een hermafrodiet, die als meisje opgroeit. XXY heet het en als ge de kans krijgt om hem te gaan zien, doe het dan. Hermafrodie is een thema dat je niet direct in een film zal zien, tenzij misschien een lifetime channel film, maar de Amerikaanse meligheid die daarmee gepaard zou gaan, kan ik niet aan. Het was dan ook een Argentijnse film en ik vond het prachtig.
Dat ik zo weinig schrijf, steek ik op de papers. Er is niets beter dan een linguistische paper om de honger naar schrijven te doen verdwijnen. Ik ben blijkbaar niet de enige, te zien aan het gebrek aan updates bij mijn studerende medebloggers.
Zijpad… Ik deed iets wat ik liever niet had gedaan vandaag, maar soms is het leven niet wat je ervan verwachtte.
En voor wie het wilde weten… Tiffany werd eerste eredame bij Miss VUB…
muziek: Astor Piazzola & Caetano Veloso - El Tango (mijn stem is deels op vakantie…)
Kan er iemand mij vertellen waar ge die roze olifantjes kunt vinden? De echte, niet die van op de t-shirts en de flesjes. Ze mogen ook wel geel zijn of indigo misschien, want toen ik tienjarig klein op dat podium stond was daar een echte olifant en dat blauw de titel. Met drank moet ge niet afkomen, ze zeggen misschien dat ge dan die olifanten voelt, maar bij mij zijn het eerder wespensteken en misschien iets veradderlijks in mijn maag.
Zijpad… Woensdag word ik Tiffany, het is maar dat ge het weet, dat ge ons niet door elkaarzou halen, want Tiffany kan daar niet echt met lachen. Sexyheid en stijlsgewijs streeft ze de beautyidealen van haar idolen Hormonia na. Verder gaat ze de wereld redden van die sektaire studentikozen en ondertussen schudt ze is met haar kontje, want dat mag gezien worden. Ze is nu al Miss Antwerpen-Baarechum en binnenkort ook Miss VUB om zo haar echte droom waar te maken; Miss België worden en de daaropvolgende jaren op de daluren programma’s op VT4 presenteren. En ze wil ook wereldvrede, uiteraard. Wie haar aan netkousen kan helpen, mag haar altijd eens bellen, maar wel alleen als ge haar gsm terugvindt, want die is ze tot op heden nog steeds aan het zoeken.
