Nekhaartjes

februari 26, 2008 § 1 reactie

(muziek: Air – Alpha Beta Gaga)

Zij fluistert zijn naam enkel in de wind omdat niemand het dan kan horen en dan blijft het gezellig geheim. Want als ze het hem zou zeggen zouden ze de maan moeten ontwijken om het niet in het water te doen vallen. Wanneer ze er later klaar voor zijn zal ze het hem vertellen en zullen ze erom lachen, maar nu kan het niets anders dan harten breken en die stilte is erger dan het geluid. Dus wacht ze op de wind en plots heeft ze haar uitvlucht voor die tranen die versteend in haar ogen achterblijven als ze de warmte terug betreedt. Ze ziet aan hun ogen dat ze het evenmin geloven dan dat zij het ontkent, maar ze doen hun best dat zo goed mogelijk gezellig te houden.

Soms kan ze zichzelf overtuigen dat het allemaal maar een hersenspinsel met grootheidswaanzin is, maar die bel wordt gebroken als ze de wind in haar nekharen voelt. Misschien is het allemaal de schuld van die nekhaartjes die zijn adem ooit voelden en sindsdien niet meer zichzelf zijn, vooral niet bij aanraking van die verdomde wind.

Weglopen heeft ze lang geleden afgeleerd, maar soms zou ze er graag terug mee beginnen, want wie ontwijkt heeft een plan Z nodig, voor het alfabet op is en er geen ontsnappen meer aan is. Ontwijken werkt niet meer, want wanneer hij haar besluipt is zij steeds te laat en het is ook zo vermoeiend.

Dus wacht ze op de wind.

Advertenties

Muurtekst – the podcast

februari 24, 2008 § 3 reacties

Geef je ongezouten mening en dan laat ik jullie weten of ik dit experiment verderzet of niet….

Dit nummer werd nog niet aangesloten

februari 24, 2008 § Een reactie plaatsen

Het leek me tijd om terug de regelmaat van het bloggen in te voeren. Het leven is terug begonnen en hoewel ik moet toegeven dat ik nog steeds tijd met hopen heb, bloggen hoorde niet in de routine voor die monsterlijke blokperiode… De resultaten zijn trouwens al even binnen en er is nog hoop op deliberatie. De erasmusdroom leeft nog en begint de realiteit binnen te dringen.

Ik zag iemand een betaaltelefoon gebruiken in Montgomery en keek verbaasd en vroeg me af waarom ik voor één keer mijn fototoestel niet bij de hand had, want ik had het ding al wel zien hangen, maar het was me nog niet opgevallen dat er nog gebruik van werd gemaakt. Soms vergeet ik wel even dat niet iedereen in het bezit is van een GSM, dat er dus wel nog nood is aan telefoonkotjes en dat het waarschijnlijk heel moeilijk is voor mensen zonder om nog iemand te bereiken wanneer men niet thuis is. Mensen die nog echt afspreken wanneer ze ergens heen gaan en als de andere er niet direct op tijd is, ook niet gerustgesteld kunnen worden door dat sms’je waarin staat dat de trein vertraging heeft (niet dat iemand verwacht dat de andere op tijd komt als er een trein aan te pas komt).

Ironie

februari 14, 2008 § Een reactie plaatsen

Ze maakte een grapje

maar niemand lachte

Kleurtjes en andere problemen

februari 10, 2008 § Een reactie plaatsen

Ik ben natuurlijk zo slim geweest om tijdens de laatste afdaling van die ijzige berg nog eens mijn evenwicht te verliezen en mijn achterwerk de werking van de zwaartekracht te laten voelen. Het ziet nog niet blauw zoals die plek op mijn knie en zelfs amper rood, maar ik voel het wel vooral als ik zit en de busreis heeft daar ook geen goed aan gedaan. Echt klagen doen we niet, want de vakantie was geweldig en ik heb enkel wat blauwgekleurde stukjes lichaam en een wit masker rond mijn ogen, in tegenstelling tot één van mijn vijf reisgenoten die een VIP-repatriëringstripje verdiende na een val op la Grande Combe.Er lag wel degelijk veel sneeuw in Valmorel, af en toe viel er ook wat, maar niet te veel, zodat we konden genieten van prachtige panoramixmomenten.

Morgen begint dat verdomde tweede semester al en van punten nog geen sprake, hoewel ik volgens een mail van het secretariaat mijn punten vorige donderdag ging krijgen, maar ons teergeliefde LW-secretariaat laat wel vaker een steekje vallen. Ze zijn vooral verward over de samenwerking met het RITS, althans mijn bescheiden mening. Voorts weet ik ook niet waar ik morgen welke les zal krijgen om 10 uur, er staan drie vakken onder één vak omdat de proffen Frans een manier hebben gevonden om ons meer vakken te geven dan dat ze studiepunten hebben en er staat nergens bij wat nu welk vak is. Dat we morgen misschien collectief de verkeerde cursus zullen bijhebben, mogen ze ons dan ook niet verwijten.

Zijpad… Eens ik terug op kot ben, zal ik toch eens denken over podcasts maken, maar met zekerheid kan ik het nog niet zeggen, want ik ben niet zo’n enorme fan van mezelf als ik mijn stem hoor op opnames…

Woordenboek:

pa-no-ra-mix-mo-ment (het; -en)

rustpauze tijdens skivakantie op een terras van een restaurant/bar dat zich aan de skipiste bevindt, indien mogelijk in ligstoelen

Waar ben ik?

Je ziet het archief van februari, 2008 om Margaux In Wonderland.