The monkey on your back is the latest trend

januari 16, 2008 § Een reactie plaatsen

Nog vijf kansen om de dichtbijzijnde toekomst voor even te verknoeien en al twee voorbij zonder zware ongevallen. Antifolk lijkt veel op gewone folk, maar het klinkt wel leuker en stiekom ook heel indie en vanalles anders. Maar met een smeuïge naam als The Moldy Peaches kan het me wel opbeuren. Vooral hun zangeres Kimya Dawson en haar bijdrage tot de Juno soundtrack, de film laat je al glimlachen van begin tot eind en de muziek doet het op zichzelf al even goed.

Nu het Frans al voorbij is lijkt de skivakantie plots vele dichter, ondanks de vijf obstakels die nog overwonnen moeten worden, maar die zullen mijn overwinning met open armen ontvangen. Dus moeten we ons terug over de boeken buigen of naar het computerscherm staren voor die cursussen die we niet op papier hebben en dit keer hopelijk zonder de migraine, want twee keer op een examenperiode is al meer dan genoeg. Migraine is nog steeds even ergerlijk en erfelijk als altijd, maar gisteren met wat minder hoofdpijn en wat meer misselijkheid en dat alles veroorzaakt door stress die van de schouders afglijdt alsof het water is terwijl de nieuwe stress al volop zit te wachten op zijn eigen waterval.

Zijpad… We zijn het Noorden kwijt van zodra er iemand, zeker een onbekende, plots in die 60 cm cirkel van een persoonlijke zone komen, maar vinden zonder kompas hoe we zo ver mogelijk van iemand af kunnen staan. Het openbaar vervoer werkt absoluut niet mee en zet resoluut vreemden in elkaars persoonlijke zone zonder enige voorstelling en dan vraag je je soms af waarom sommige mensen liever rechtstaan in de metro dan op dat ene stoeltje tussen twee mensen nog vrij is, in zo’n metrostel waar iedereen in een lange lijn in elkaars zone zit te porren. Ik heb me dan maar opgeofferd en heb mezelf tussen hen ingeschoven want eigenlijk zit ik liever verstrengeld in elkaars cirkel dan dat ik rechtsta.

De trein had geen vertraging,

januari 9, 2008 § 1 reactie

maar het regende pijpenstelen tot mijn sokken doorweekt waren en de zon plots wel haar weg door de wolken had gevonden. Dit alles na een treinrit Antwerpen-Berchem — Brussel-Centraal, een metrotripje Centraal Station-Zwarte Vijvers, een uitleg van een halfuur van een prof die ons zo snel mogelijk weer liet gaan omdat hij ook niet wist wat gezegd  op dat moment van toepassing te zeggen en dan de weg terug. En blijkbaar ben ik nog steeds optimistischer als sommige van mijn medestudenten, ik ben nu eenmaal een stresskip die toch altijd de zon in het onderste van die kan ziet terugkaatsen.

Ik zweer ook graag bij Bachbloesems want homeopathie waar je in gelooft, werkt ook wonderlijk goed en bovendien smaakt het niet zoals zoete hoestsiroop of zo van die vuile dingen die het zogezegd minder erg moeten maken voor de kinderen, maar die bij mij enkel de ziektekiemen aanwakkeren om hun feestje wat uitbundiger te maken. Gelukkig maak ik nog geen deel uit van die statistiek van al die mensen die de ziekenhuizen overbevolken. Al heb ik dan soms migraine, een paar uur slapen en een aspirine (ook allesbehalve smakelijk) kan al veel goed doen, maar een luchtwegeninfectie kan ik nu wel missen als de pest, die soms ook een luchtwegeninfectie kan zijn. Luchtwegeninfectie telt meer letters dan migraine, misschien heeft het daarom ook meer tijd nodig om te genezen, al is er wel meer kans op het terugkomen van die migraine, minder letters betekenen minder moeite om ze te herhalen. Bij deze dus weer een mysterie opgelost met het wonder der taal.

Zijpad…Wordpress mist een Nederlandse spellingscorrector (want een Engelse is er al) om vermoeide mensen zoals ik wat bij te staan in moeilijke tijden. Ik heb namelijk enkele kritische lezers,  die gruwelen van spellingsfouten en andere misbaksels en ik wil deze mensen geen onnodige irritatie bezorgen.

Waar ben ik?

Je bekijkt artikelen getagd met migraine voor Margaux In Wonderland.