Ze zitten over elkaar in de trein

juni 15, 2008 § 1 reactie

en ze zwijgen. De ene iets ouder dan de andere. Hun leeftijd is moeilijk te raden. Ze lijken op elkaar en jonger of ouder dan dat ze in werkelijkheid zijn. Je denkt even dat het zussen zijn, maar ze zwijgen tegen elkaar en staren naar een punt waar ze geen ogen kunnen kruisen. Ooit werden ze nagefloten, dat zie je, maar hoe lang het geleden is, dat kan je niet meer achterhalen. Tenzij je het vraagt, maar dat doe je weliswaar niet. Je vraagt een dame nooit naar haar leeftijd en bovendien heb je geen excuus om te communiceren met een onbekende, jammer dat ze geen boek lezen.

De ene heeft wat meer rimpels dan de andere. Dezelfde bruinige kleur op hun gezicht, alsof ze te lang en te veel onder de zonnebank hebben gelegen en bijgevolg ook pigmentvlekken. Hun grijze haar geblondeerd, hoewel ze misschien ooit zwartharig waren. De ene kijkt bijna droevig, haar rimpels trekken haar mond naar beneden en stiekem vind je dat ze een beetje op droopy lijkt.

De ene was knapper dan de andere. Dat zie je. Je vraagt je af wanneer ze zijn opgehouden met lachen en of dat af en toe misschien toch nog gebeurt. Zo op de trein zie je hen voor zich uit staren en je vraagt je af of jij ook zo ongelukkig lijkt als je op die trein naar de mensen staart. Stiekem hoop je dat zij geen vergane glorie zijn, maar vandaag gewoon een mindere dag hebben. Misschien zie je hen morgen met een glimlach en een schittering in hun ogen en dan zie je hoe mooi ze wel niet zijn. Hun schoonheid zie je nog, maar wanneer ze haar terug laten schijnen zal je nooit weten. Je zou hen zo veel willen vragen, maar dat doe je niet. Je beeldt je in wat hun verhaal is en verschuilt je achter je boek, want jij hebt er wel één bij. Tot je opstaat en hen achter laat.

Ze zitten over elkaar in de trein en ze zwijgen.

De trein had geen vertraging,

januari 9, 2008 § 1 reactie

maar het regende pijpenstelen tot mijn sokken doorweekt waren en de zon plots wel haar weg door de wolken had gevonden. Dit alles na een treinrit Antwerpen-Berchem — Brussel-Centraal, een metrotripje Centraal Station-Zwarte Vijvers, een uitleg van een halfuur van een prof die ons zo snel mogelijk weer liet gaan omdat hij ook niet wist wat gezegd  op dat moment van toepassing te zeggen en dan de weg terug. En blijkbaar ben ik nog steeds optimistischer als sommige van mijn medestudenten, ik ben nu eenmaal een stresskip die toch altijd de zon in het onderste van die kan ziet terugkaatsen.

Ik zweer ook graag bij Bachbloesems want homeopathie waar je in gelooft, werkt ook wonderlijk goed en bovendien smaakt het niet zoals zoete hoestsiroop of zo van die vuile dingen die het zogezegd minder erg moeten maken voor de kinderen, maar die bij mij enkel de ziektekiemen aanwakkeren om hun feestje wat uitbundiger te maken. Gelukkig maak ik nog geen deel uit van die statistiek van al die mensen die de ziekenhuizen overbevolken. Al heb ik dan soms migraine, een paar uur slapen en een aspirine (ook allesbehalve smakelijk) kan al veel goed doen, maar een luchtwegeninfectie kan ik nu wel missen als de pest, die soms ook een luchtwegeninfectie kan zijn. Luchtwegeninfectie telt meer letters dan migraine, misschien heeft het daarom ook meer tijd nodig om te genezen, al is er wel meer kans op het terugkomen van die migraine, minder letters betekenen minder moeite om ze te herhalen. Bij deze dus weer een mysterie opgelost met het wonder der taal.

Zijpad…Wordpress mist een Nederlandse spellingscorrector (want een Engelse is er al) om vermoeide mensen zoals ik wat bij te staan in moeilijke tijden. Ik heb namelijk enkele kritische lezers,  die gruwelen van spellingsfouten en andere misbaksels en ik wil deze mensen geen onnodige irritatie bezorgen.

Waar ben ik?

Je bekijkt artikelen getagd met trein voor Margaux In Wonderland.