En dan toch…

februari 26, 2011 § Een reactie plaatsen


Round and round

Originally uploaded by margaux.co

…een paar foto’s. Want (bijna)kleuters zijn fantastische fotomodellen. Meer als u verder klikt en naar het setje “Toddler loves mirror” gaat kijken. Of meteen op de link klikken. U bent daar vrij in.

Advertenties

Misschien ook niet

februari 24, 2011 § 3 reacties

Ik schreef dat ik foto’s ging trekken. Op zich geen leugen, want ik trok wel foto’s. Maar niet met een thema en niet in navolging van de Judychallenge. Die ging maandag in première en ik wacht vol ongeduld op de tweede editie. Andere dingen kregen voorrang. Eerst examens en een stage. Dan plots een job. Een echte zowaar. We zijn een week verder en ik zie het nog zitten. Succes noem ik dat.

En dus werd er geen specifiek fotoproject opgestart. “You’re going about this all wrong.” Dat zeggen mijn hersenen. In het Engels, want mijn hersenen zijn taalverward. Ik kan het hen niet kwalijk nemen, gezien ik van de ene taal naar de andere spring. Daarnet stuurde een zekere “L. Verbeeck” via het gezichtenboek de volgende wijze woorden de wereld in:

Monolinguisten zijn de nieuwe analfabeten.

Om maar aan te tonen dat ik als leerkracht de wereld red van nieuwe analfabeten.

Maar om dus terug te komen op het feit dat ik verkeerd bezig ben. Geen data beslissen, maar gewoon doen, gaan, wanneer ik er zin in heb. Al die verplichting maken het minder magisch.

Er is ook het feit dat ik een nieuwe camera op het oog heb. Nu enkel nog in de winkel geraken, beslissen over de juiste lenzen en een naam. Hij of zij verdient er één. De huidige spiegelreflex heet “mijn beste vriend”, het tusseninmodel heet soms “Norbert” en soms de “partycam”. Gewoon omdat personificatie leuk is. Stiekem spreken we meestal gewoon over “de Canon” en “den Olympus”. Suggesties zijn welkom.

Een vrouw van 22

februari 3, 2011 § Een reactie plaatsen

Mijn moeder kan er zeer boos van worden. Een vrouw van 22 rijdt zichzelf te pletter, maar ergens anders wordt er een meisje van 22 overreden. Ze zijn nochtans even oud, die twee jonge vrouwen. De media speelt graag met al die ambiguïteit, echte afspraken zijn er niet en dus wordt de context van het verhaal beslissend.

De eerste keer dat ik “juf” werd genoemd, was ik 16. Dat vond ik toen al bizar, maar het was wel correct. Want juf, komt van juffrouw en dat was ik. Ben ik trouwens officieel nog altijd. Maar in het secundair kennen ze dat niet meer, “juffen”. Sinds maandag zeggen ze nu dus ook “mevrouw”, al zijn ze soms maar een paar jaar jonger. Toch een beetje vreemd.

Waar ben ik?

Je ziet het archief van februari, 2011 om Margaux In Wonderland.