Tot zo

augustus 19, 2008 § Een reactie plaatsen

We wachten op u. De spanning is te snijden over alles en tussen iedereen. Als we wisten wie ge waart, zouden tenen gespaard blijven van trappen. Of niet, we zullen het nooit weten. Dat we u nodig hebben, dat weten we wel zeker, langer kan niemand nog doorgaan al doen we dat wel tot ge verschijnt. Wie ge dan ook zijt. Misschien ben ik u wel, of zij die daar haar neus in haar boek heeft begraven om zich te verstoppen voor de wereld. Je ziet zo dat ze niet aan het lezen is.

Zijt ge ons soms aan het observeren? Ik zou het u niet echt kwalijk nemen. Dingen wegnemen die scherp zijn zonder gewond te raken brengt altijd met zich mee. Ik vraag me of of ge groot zijt en welke kleur uw ogen heeft. Tenzij ge natuurlijk geen mens bent, maar dan weet ik niet of het gaat helpen als ge gaat.

We wachten op u en we weten niet wie ge zijt of wat ge nu eigenlijk komt doen. Ge zult wel snel in onze aankomsthal staan en dan zullen we u met armen opvangen, open zullen ze misschien niet zijn, want zo goed kennen we u niet.

Ik zie u ergens.

Advertenties

Muurtekst

januari 27, 2008 § 5 reacties

Mag ik mijnen tekst over uwe muur uitspreiden? In grote propere letters, ge moogt de kleur zelf kiezen, maar als ik u was, dan zou ik zwart kiezen op wit, want dan is er niets om af te leiden en dat is tijdloos. Ik kies wel het lettertype en het mag geen Comic Sans zijn, en ook geen Times New Roman, want dat eerste is voor msn gesprekken van prepubers en dat tweede is lelijk, oud en voor luie mensen die nog altijd niet ontdekt hebben dat hun computer ook andere lettertypes kent.

De zinnen zal ik verspreiden over heel de muur, maar niet recht onder mekander, want dan kan ik evengoed het allemaal afprinten op papier en zo ophangen. Neen, een beetje door elkaar dat het een puzzel wordt van zinnen en stukjes van zinnen en stukjes van woorden die ge niet in elkander kunt passen, maar als ge uw ogen een keer half sluit of half open houdt -dat moogt ge zelf kiezen- dan ziet ge het geheel en als ge dan iets anders ziet is dat ook goed, als gij er dan maar gelukkig met zijt. Als de letters groter zijn is de tekst belangrijker en soms ook niet, omdat consistentie spellingsgewijs al een moeilijk woord is, ik doe het allemaal op mijn gevoel en soms is dat niet echt verstaanbaar voor andere mensen, maar dat is dan maar zo.

In de linkerbovenhoek Рde rechterbenedenhoek is zo clich̩ Рzet ik dan mijn naam ondersteboven, zodat ge ziet dat het niet een stuk van mijnen tekst is, maar wel van het geheel van de puzzel.

En als ge het lief vraagt, zal ik het eens in uw oor fluisteren, hoe dat ik de puzzel in elkaar schuif als ik mijn ogen half sluit – ik ben gene pessimist, maar als ik dat doe met mijn ogen, zijn ze altijd meer gesloten dan open – en dan snapt ge het misschien.

Waar ben ik?

Je bekijkt artikelen getagd met zomaar voor Margaux In Wonderland.