Alleen is niet eenzaam

januari 3, 2011 § 1 reactie

Ik ben ziek. Al vier dagen. Ik kreeg het van de anderen die mee waren op vakantie. Van wie juist weten we niet. Ik was nog redelijk toen we terug thuis kwamen, maar de dag nadien allesbehalve.

Mijn ouders zitten nog in Frankrijk, ze zijn op skivakantie. Dus vierde ik de overgang van oud naar nieuw in de zetel voor de televisie. Rondom mij werd er overal vuurwerk afgeschoten. Dat heb je nu eenmaal als je woont, waar ik woon. Het leek een beetje alsof het oorlog was, maar dan mooier en minder destructief.

Nu, voordat u denkt dat ik enorm zielig ben, moet ik wel één en ander verklaren. Ik had ook bij andere zieken van die vakantie kunnen gaan vieren. Even heb ik het ook overwogen. Het idee de zetel uit te moeten hield me tegen. En het feit dat ik geen honger had. Maar vooral moet ik bekennen dat ik graag alleen ben wanneer ik ziek ben. Begrijp me niet verkeerd, het is leuk wanneer mensen je eten brengen en ik ben zeer blij dat mijn fantastische broer mij medicijnen en eten bracht. Maar stiekem ben ik gewoon graag alleen.

Bovendien doet praten een beetje pijn en klink ik ook als een slechte mengeling tussen Sophia Bush, Louis Armstrong en een kikker. Al gaat het nu toch wel beter en klink ik al bijna als die eerste en daar kan ik best met leven, maar die kikker komt regelmatig nog eens boven na het hoesten.

Ik ben het nu wel beu. Mijn hele studeer/taakmaak-schema is volledig verstoord. Dus als iemand nog magische truukjes kent…

Ik heb er terug zin in

januari 30, 2008 § 1 reactie

“Perhaps we should be adoring instead of loathing our hydrogen bombs. They could be the eggs for new galaxies.”

© Fates Worse Than Death – Kurt Vonnegut

want ik ben al die teksten opnieuw aan het lezen in een bloemlezing (want dat is het mooie Nederlandse woord waarmee we anthology vertalen) die zogezegd een “shorter edition”is van zijn vorige zelven, maar toch nog 2930 hele dunne pagina’s met nog veel meer woorden telt en dat is niet de enige want ik heb er nog twee waarvan ik er dit jaar maar één nodig heb die wat minder pagina’s tellen maar toch nog genoeg zelfs al beweren zij een “compact edition” te zijn en ik zou graag eens een gewone editie zien want stiekem vind ik die boeken wel leuk alleen zijn de lettertjes soms wat klein en moet ik zoveel inspanning leveren en sommige van de teksten kunnen me echt niet boeien maar dan kom ik plots iets schitterends tegen zoals het citaat waarmee ik ben begonnen dat in een nog veel schitterendere (dat klinkt niet echt juist, maar het is wel leuk om te zeggen) tekst staat en dan besef ik weer waarom ik studeer wat ik studeer al had ik toch liever wat meer van dit gehad en wat minder van al die andere dingen

Er groeit een blokbal in mijn hersenen

januari 23, 2008 § 1 reactie

Roze brillen zijn fijn, maar tijdens de examens ben ik daar te zwartgallig voor…ik zal wel een eigen roze brilblogweek ofzoiets doen als ik iets leuks te vertellen heb. Ik mag niet kiezen tussen linguistiek en literatuur, waardoor ik constant mij zorgen moet maken over iets waar ik me niet in wil verdiepen. Ik mijn gal nog eens zal moeten uitspuwen omdat mijn examen Engelse taalkunde allesbehalve bewonderingswaardig was, ik erbij blijf dat ik het nut van boomdiagrammen van zinnen maken niet nuttig vind, het niet zo leuk is om boomdiagrammen te tekenen van zinnen waar je kop nog staart aan kan vinden op je examen.

Ooit vond ik een uitgebreidde opleiding iets positiefs, maar hoe meer ik erover nadenk, hoe negatiever het wordt. Ik leer de samenvatting van de interpretatie van de interpretatie van de tekst en vraag mezelf af waar ik in het universum met bezig ben. Een samenvatting van een interpretatie van een interpretatie van een tekst die ik daarna toch op de sneeuw ga uitspuwen al was ik een kat met een serieuze haarbal.

Ik leer theorie en praktijk die stiekem ook theorie is omdat praktijk misschien te veel werk is of te moeilijk en het is al meer praktijk dan de meeste mensen tussen hun theorie door van kunnen dromen. Ik ken een samenvatting van een interpretatie van een interpretatie van een tekst die ik daarna toch op de sneeuw ga uitspuwen al was ik een kat met een serieuze haarbal, maar ik kan amper zelf een tekst analyseren. Als ik logica had gepakt, had ik het dan misschien gesnapt?

Zijpad… Gisteren keek ik naar het nieuws dat werd gebroken met het nieuws dat Heath Ledger overleden is. Ik klikte dus door tot CNN waar mijn ongeloof werd overtuigd en ik een bericht achterliet op een voicemail om het verschrikkelijke nieuws te melden, want voor hij zo bekend werd als een homosexuele cowboy, was hij gewoon die lekkere gast van 10 things I hate about you en A Knight’s Tale waar we over giechelden toen we bakvis filmavonden hielden…

Drie zinnen zonder punt

januari 19, 2008 § 1 reactie

En ik probeer me te concentreren

en de muziek laten draaien

zodat ze steeds opnieuw van voor af aan

kan beginnen met teksten die zich

blijven reproduceren

alsof ze een eigen leven leiden

De letters lachen uit

alsof zij belangrijker zijn

en almachtig

ze zouden eeuwig kunnen zijn

als hun levenswereld van een

blaadje zou worden bewaard

als ik ze niet opbrand uit wraak

wanneer ik hun nut ben verloren

en papier kan zo mooi branden

Misschien blijven ze toch nog even

hangen ergens in een donker kamertje

liefst aan het begin van de gang

dat ik het doolhof niet doormoet

om hen terug te vinden

er is geen tijd om sleutels te zoeken

Nog 14 dagen, 2 uur en 16 minuten

januari 18, 2008 § 2 reacties

Ik mis sociaal contact. Ik mis LWK. Ik mis feestjes. Ik mis discussies over wie er moet werken. Ik mis achter de cocktailbar zitten in Luigi’s. Ik mis te weinig slaap en in de kou terug naar mijn kot wandelen. Ik mis mijn vrienden. Ik mis roddels.

Nog 14 dagen doorbijten op cursussen die naar weinig smaken. Dinsdag, woensdag, vrijdag, dinsdag en vrijdag en mijn tanden zijn weer gerust voor enkele maanden tot ze ons terug komen ambeteren. Met meer en moeilijker. Ik moet stoppen met mijn wekker vroeger te zetten in functie van het snoozen van dit leidt tot nachtmerries of alleszinds andere vreemde paarden die plots in mijn hoofd opduiken. Dat is het goede alternatief tot op de knop drukken die de wekker afzet en me rustig verder laat slapen om dan met een schok wakker te worden en kwaad zijn op jezelf omdat je zonodig nog heel even je ogen wou sluiten.

Ik maak boomdiagrammen van woorden en functies en hoofden van zinnen en ik vraag me af waarom ik leer wat voor vruchten er in die boom hangen. Gelukkig zijn ze leuk om te tekenen.

The monkey on your back is the latest trend

januari 16, 2008 § Een reactie plaatsen

Nog vijf kansen om de dichtbijzijnde toekomst voor even te verknoeien en al twee voorbij zonder zware ongevallen. Antifolk lijkt veel op gewone folk, maar het klinkt wel leuker en stiekom ook heel indie en vanalles anders. Maar met een smeuïge naam als The Moldy Peaches kan het me wel opbeuren. Vooral hun zangeres Kimya Dawson en haar bijdrage tot de Juno soundtrack, de film laat je al glimlachen van begin tot eind en de muziek doet het op zichzelf al even goed.

Nu het Frans al voorbij is lijkt de skivakantie plots vele dichter, ondanks de vijf obstakels die nog overwonnen moeten worden, maar die zullen mijn overwinning met open armen ontvangen. Dus moeten we ons terug over de boeken buigen of naar het computerscherm staren voor die cursussen die we niet op papier hebben en dit keer hopelijk zonder de migraine, want twee keer op een examenperiode is al meer dan genoeg. Migraine is nog steeds even ergerlijk en erfelijk als altijd, maar gisteren met wat minder hoofdpijn en wat meer misselijkheid en dat alles veroorzaakt door stress die van de schouders afglijdt alsof het water is terwijl de nieuwe stress al volop zit te wachten op zijn eigen waterval.

Zijpad… We zijn het Noorden kwijt van zodra er iemand, zeker een onbekende, plots in die 60 cm cirkel van een persoonlijke zone komen, maar vinden zonder kompas hoe we zo ver mogelijk van iemand af kunnen staan. Het openbaar vervoer werkt absoluut niet mee en zet resoluut vreemden in elkaars persoonlijke zone zonder enige voorstelling en dan vraag je je soms af waarom sommige mensen liever rechtstaan in de metro dan op dat ene stoeltje tussen twee mensen nog vrij is, in zo’n metrostel waar iedereen in een lange lijn in elkaars zone zit te porren. Ik heb me dan maar opgeofferd en heb mezelf tussen hen ingeschoven want eigenlijk zit ik liever verstrengeld in elkaars cirkel dan dat ik rechtsta.

…heb ik koude voeten

december 29, 2007 § 3 reacties

Dit is niet de eerste blog die ik open. Misschien is het de eerste die ik blijf updaten, misschien ook niet. We zien wel.

Het regent niet buiten. Ik heb koude voeten en ik heb de chauffage afgezet, het begon hier wat te ruiken naar verbrande verf en het is hier warm genoeg, maar mijn voeten zijn niet helemaal akkoord. De kerstvakantie is een slechte periode voor televisie, herhalingen van films die al zo vaak herhaald zijn dat ik me de eerste keer niet meer kan herinneren.

Ergens schoot iemand vuurwerk af dat ik kon zien vanuit het raam, maar 2007 eindigt pas wanneer 2008 begint. Stiekem ben ik verliefd op de regen, maar enkel wanneer de zon me verveeld heeft. Ik heb nog 16 dagen om te zorgen dat ik mijn zomerplannen niet verpest, en mijn Erasmusdroom niet moet opgeven. De toekomst hangt af van de 19 dagen die daarop volgen, wat in de lucht hangt moet vallen, dus ben ik maar verliefd op de regen, dan bezwijkt hij mischien voor mijn charmes en vliegt hij tot op mijn paraplu, niet eronder. Mijn voeten zullen wel bevrozen zijn, want de regen is wel aangetrokken tot schoenen, al is het maar in de plassen die hij vormt.

Jack en Rose liggen bijnadoodgevrozen in het water van het Atlantische Oceaan afscheid te nemen in die ene film die zoveel Oscars won, maar eigenlijk veel te melig voor woorden is. In 1998, toen ik tien was en al mijn vriendinnen Leonardo zo knap vonden en ik dat toen al niet begreep. Ik zag hem voor de eerste keer, de film, niet de acteur welteverstaan, bij een vriendin met haar moeder, die een vriendin van de mijne is. Het regende toen ook en ik moest huilen wanneer Jack in de oceaan verdween en zij zo hard ze kon voor haar leven vocht.

Ik heb nog steeds koude voeten…

Waar ben ik?

Je bekijkt artikelen getagd met examens voor Margaux In Wonderland.