Don’t forget your ID

september 22, 2008 § Een reactie plaatsen

SPAR kassa:

Man achter kassa: Can I see your ID please? (tegen mij weliswaar)

Ik: I’m sorry, I don’t have it with me. But he’s buying. (pointing to Mattias)

Man: Sorry, can’t sell it to you then.

Mattias: But I’m buying.

Man: Doesn’t matter.

Ik: I’m sorry, I’m 19, I just don’t have my ID with me.

Man: I’m not selling it to you.

Dat was ongeveer het gesprek dat we gisterenavond hadden in de SPAR, toen we twee pintjes probeerden te kopen. Je mag hier drinken van je 18de, maar ze mogen aan iedereen die er jonger dan 21 uitziet vragen naar identificatie. Dat Mattias 22 is en zijn pas wel bij had, mocht niet baten, hij mocht het niet kopen omdat ik erbij was. Redelijk belachelijk, maar kom. Gelukkig was er nog een winkel open om half tien ’s avonds en daar is hij dan alleen binnen gegaan. We dronken bier op het strand, wat nogal illegaal is hier, maar er is niemand komen klagen. Bovenbien word je niet zat van één pint en zaten er wel enkele zatte Britten op het strand en op de dijk.

Je zou zeggen dat ik ondertussen al geleerd zou hebben op te staan wanneer de wekker afgaat, maar vandaag bleek wederom het tegendeel. Ik werd wakker, zette mijn wekker af, draaide me om en viel terug in slaap. Ik heb in Brussel niet voor niets twee wekkers. Dus werd ik tien minuten voor ik zou vertrekken weer wakker. Niet zo slecht qua timing, maar mijn kotgenoot vond het best grappig, gezien ik normaal een uur op voorhand zou opstaan.

De derde kotgenoot, wederom een Duitse, genaamd Katja, is gisterenavond laat gearriveerd. Ze studeert Rural Science of zoiets in de aard en je ziet het ook aan haar. Gelukkig is ze heel vriendelijk en hoewel ze vegetariër is, stoort het haar niet dat we vlees eten. Het wordt dus voornamelijk koken met Mattias.

Gelukkig kan ik mij enorm snel klaarmaken. Twintig minuten is het wandelen voor je bovenop de heuvel de campus bereikt. Niet zo ver dus, maar een busabonnement zal toch handig zijn wanneer het hier terug begint de regenen. We kwamen stipt om 9uur aan in het Arts Center voor de International Meeting. We waren daarheen gelokt met ontbijt, maar dat kregen we niet, tot groot ongenoegen van onder andere Mattias, die echt niet zonder ontbijt kan en blijkbaar niet kon ontbijten op een stuk chocolade, dat ik toevallig nog in mijn handtas had zitten.

Na vele warm welcomes en informatie over allerlei diensten voor internationale studenten, dus ook voor postgraduates enzo, kregen we om 10u45 dan toch een uur coffee break. Met een gezonde dosis caffeine in ons lichaam zijn we dan onze bibliotheekkaarten gaan halen om vervolgens even in de zon te gaan zitten totdat het tweede deel begon.

Dat deel bleek veel korter en vooral informatie van de Student Guild, dus best wel interessant. Nadien was er lunch; sandwiches en veel te zoete koffiekoeken, of iets wat erop leek. De sandwiches vielen mee, maar er was iemand iets te enthousiast met de barbecuesaus omgegaan…

Om 14uur kon iedereen die wou een buddy krijgen, zijnde een student die al langer in Aber zit om ons rond de leiden enzo. Tot dan zaten we op de campus op picknicktafels in de zon.

Terwijl ik samen met Lotte (de Limburgse) en Anna (een Duitse) wachtte op de verdeling van de buddies, leerde ik enkel Canadezen kennen, zowel van het Engelstalige als het Franstalige gedeelte, zij zitten ook allemaal samen op kot, zoals ook alle Duitser tot hun grote frustratie allemaal samen zitten.

Mijn buddy heet Maddie, is oorspronkelijk van Noorwegen en speelt rugby. Ook weet ze vanbuiten wanneer je waar goedkope pinten kunt krijgen. Rugby hoop ik nooit met haar te spelen, want ik vrees dat ze me dan verpletterd, maar het zou nog wel grappig kunnen worden. Ik “deel” haar met Catherine, een Canadees meisje, die trouwens vond dat de studentendopen die ik beschreef wel tof klonken.

Mattias kan blijkbaar koken en maakte vanavond Chicken Tikka Masala, maar stiekem heeft hij wel vooral de instructies op de bokaal van de saus gevolgd.

Een ander Canadees meisje, Angie, had gevraagd of ik vanavond naar The Varsity (het WIFI café) kwam. Dus vertrok ik om 8u30 naar de bar die op 5 minuten van mijn kot ligt. Daar leerde ik nog meer Duitser kennen (ik denk dat ik ze ondertussen bijna allemaal ken) en een Hongaars meisje, die op het kot zit met Kazachstan. Best gezellig en het bier is er zeker te pruimen, ze hebben dan ook ongeveer tien verschillende bieren van het vat. De prijs is nogal vergelijkbaar met het Belgisch bier, 2 pond 10 voor een pint, maar dan wel een halve liter, dus dat is ongeveer drie euro… En voor wie echt enkel Belgisch bier wil, is er Stella. In de supermarkten vind je hier trouwens overal Stella en Leffe, en in de Somerfield vond ik ook Hoegaarden.

Al bij al ben ik nog redelijk vroeg thuis, dus nu kan ik rustig gaan slapen en morgen uitslapen. Ik moet pas op de campus zijn om 15uur. Morgen beginnen de lessen in België, ik hoop dat daar alles vlot verloopt voor iedereen en dat er veel nieuwe schachten hun weg naar LWK vinden…

Getagd: , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Don’t forget your ID voor Margaux In Wonderland.

Meta

%d bloggers op de volgende wijze: