Nekhaartjes

februari 26, 2008 § 1 reactie

(muziek: Air – Alpha Beta Gaga)

Zij fluistert zijn naam enkel in de wind omdat niemand het dan kan horen en dan blijft het gezellig geheim. Want als ze het hem zou zeggen zouden ze de maan moeten ontwijken om het niet in het water te doen vallen. Wanneer ze er later klaar voor zijn zal ze het hem vertellen en zullen ze erom lachen, maar nu kan het niets anders dan harten breken en die stilte is erger dan het geluid. Dus wacht ze op de wind en plots heeft ze haar uitvlucht voor die tranen die versteend in haar ogen achterblijven als ze de warmte terug betreedt. Ze ziet aan hun ogen dat ze het evenmin geloven dan dat zij het ontkent, maar ze doen hun best dat zo goed mogelijk gezellig te houden.

Soms kan ze zichzelf overtuigen dat het allemaal maar een hersenspinsel met grootheidswaanzin is, maar die bel wordt gebroken als ze de wind in haar nekharen voelt. Misschien is het allemaal de schuld van die nekhaartjes die zijn adem ooit voelden en sindsdien niet meer zichzelf zijn, vooral niet bij aanraking van die verdomde wind.

Weglopen heeft ze lang geleden afgeleerd, maar soms zou ze er graag terug mee beginnen, want wie ontwijkt heeft een plan Z nodig, voor het alfabet op is en er geen ontsnappen meer aan is. Ontwijken werkt niet meer, want wanneer hij haar besluipt is zij steeds te laat en het is ook zo vermoeiend.

Dus wacht ze op de wind.

Getagd: , ,

§ Een Reactie op Nekhaartjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Nekhaartjes voor Margaux In Wonderland.

Meta

%d bloggers op de volgende wijze: