Ingedeeld onder: Erasmus | Tags: frans, London, musical, orange lemonade, Spamalot
Het is donderdagavond, de week voor kerst. We vinden onze weg naar de West End, bijna te laat, omdat mijn reisgenote erin is geslaagd haar verrekijker, die ze speciaal voor de gelegenheid heeft aangeschaft, te vergeten. Dat ontdekte ze net voor we op de metro stapten. Ze moest dan ook per sé teruglopen. Gelukkig zijn we wat vroeger vertrokken. Zéér gelukkig, want wanneer zij zo zeker is van een bepaalde metro, zijn we langer onderweg.
Maar nu staan we op de West End, voor het Palace theater, waar we zonet van Spamalot, een Monty Python-geïnspireerde-hilarische-fantastische-parodieopalleanderemusicalsmaarvooralLoydWebbertoestanden musical hebben genoten. We bellen onze andere reisgenote, die wat later is aangekomen in Londen en een dutje deed in haar hotelkamer. Bovendien had ze Spamalot al gezien.
We besluiten iets te gaan drinken in een gezellige pub. Nadat we een plaatsje hebben gevonden, ga ik bestellen. Voor ik de volgende dialoog schrijf, moet ik jullie er even op wijzen dat in Aberystwyth het zeer normaal is om in een café een orange limonade te vragen en een glas met appelsiensap en gewone limonade (meestal uit een soort spuit) te krijgen.
Me: Two pints of Carling and an orange lemonade please.
Bartender: Yes (starts drafting beers) Two pints and a what?
Me: An orange lemonade
Bartender: (looks confused)
Me: (noting his French accent) C’est du jus d’orange avec de la limonade.
Bartender: Ah. (asks something to other guy behind bar and gets orange lemonade) C’est …
Me: Merci
Momenteel geen reacties tot nu toe
Plaats een reactie
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
